Gh

Gh

De totale hardheid (GH) van het water

De GH-waarde, ook totale hardheid, van het water wordt hoofdzakelijk gevormd door de calcium- en magnesiumsulfaten in het water.

Een goede GH-waarde bevindt zich hoger dan 8 DH. De vijverplanten alsook de ontwikkeling en activiteit van de bacteriën is dan optimaal. Ook een goed zuurstofgehalte is dan gewaarborgd. Omdat het teveel aan CO² dan wordt gebonden aan het calcium (= karbonaatvorming uitgedrukt in KH) waardoor de pH-waarde stabiel blijft.

De GH waarde is daarom ook zeer belangrijk in het voorjaar en het najaar want in deze periode stijgt het CO² gehalte. Planten nemen minder CO² op die van het vijverleven afkomstig is. Een totale hardheid hoger dan 8 DH zal er voor zorgen dat de overschot aan CO² gebonden worden aan het calcium. Zo krijgen we geen daling van de PH (verzuring) en blijft het zuurstofgehalte gehandhaafd.

De totale hardheid van het water heeft een directe invloed op de celfuncties van vissen, planten en micro-organismen. Zowel een te lage als een te hoge GH hebben stagnatie van de planten tot gevolg. Bij de GH test worden enkel de calcium en magnesium zouten gemeten.

Waterlelies hebben voldoende calcium en magnesium nodig. De GH-waarde wordt best 3 tot 4 maal per jaar getest vooral na zware regenval en voor het ingaan van de winter.

Te lage waarden

Te lage GH-waarden zijn problematisch.
Ten eerste omdat in het milieu geproduceerd koolzuur (CO²) zich niet in voldoende mate kan binden aan het calcium. Hierdoor kan vooral in de winterperiode verzuring optreden.
Ten tweede omdat door biologische processen, (plantengroei en ontwikkeling micro-organismen en weersinvloeden (zure regen) er toch al een neerwaartse druk op de GH-waarde ontstaat. Een te lage hardheid van het water heeft verslijming van de zuurstofplanten tot gevolg.

Te hoge waarden

Een hoge GH-waarde is nooit een probleem.